N-acetyl

N-Acetyl Selank – opis chemiczny i laboratoryjny

Selank zalicza się do grupy peptydów nootropowych. Pierwotnie został on opracowany w Rosji. Jest to analog naturalnie występującej tufsyny. Selank był wielokrotnie badany w modelach zwierzęcych pod kątem możliwości leczenia udaru oraz innych niedokrwiennych chorób mózgu. Analizowano jego właściwości również pod kątem możliwości leczenia uogólnionych zaburzeń lękowych oraz w ochronie pamięci w przypadku chorób neurodegeneracyjnych.

N-Acetyl Semax – co wiemy o tym peptydzie?

Peptyd jest zmodyfikowaną wersją klasycznego Semax (sekwencja Met–Glu–His–Phe–Pro–Gly–Pro) – syntetycznego peptydu, któremu przypisuje się właściwości nootropowe i neuroprotekcyjne. Dzięki modyfikacji N-acetylu i dołączeniu grupy acetylowej (CH₃CO–) do grupy aminowej na początku peptydu (koniec N-terminalny), możliwe było zwiększenie stabilności, biodostępności i skuteczności peptydu. Semax stanowi syntetyczny analog hormonu adrenokortykotropowego (ACTH) i składa się z aminokwasów 4-10 ACTH.

Badania przeprowadzone na modelach zwierzęcych wykazały, że Semax może zwiększać poziom neurotroficznego czynnika pochodzenia mózgowego (BDNF) w ośrodkowym układzie nerwowym, a oprócz tego poziom serotoniny i dopaminy. Z badań na szczurach wynika, że peptyd może stymulować szereg mechanizmów molekularnych zaangażowanych w transkrypcję genów w ośrodkowym układzie nerwowym. Ponadto badania na zdrowych osobnikach wykazały, że pojedyncze, donosowe podanie Semaxu może mieć wpływ na szereg różnych genów zarówno w hipokampie, jak i korze czołowej. Ekspresja genów była widoczna już po 20 minutach od podania i miała duży wpływ na czynnik wzrostu nerwów oraz BDNF.

N-Acetyl Epithalon – co to za peptyd?

N-Acetyl Epithalon jest syntetyczną pochodną epitalaminy – naturalnie występującego w organizmie polipeptydu, który jest wytwarzany w szyszynce. Został on opracowany jako stabilniejsza forma naturalnego peptydu Epithalonu, który został odkryty w Rosji przez profesora Vladimira Khavinsona. Ten syntetyczny peptyd jest przedmiotem wielu badań naukowych z uwagi na to, że może być potencjalnym modulatorem telomerazy, czyli enzymu, który utrzymuje i chroni telomery na końcach chromosomów (nici DNA).

N-Acetyl Epithalon to tetrapeptyd zbudowany z czterech aminokwasów w kolejności alanina – kwas glutaminowy – kwas asparaginowy – glicyna (Ala-Glu-Asp-Gly). W cząsteczce N-Acetyl Epithalonu dołączono grupę acetylową (-COCH₃) na końcu aminowym (N-końcu), co chroni peptyd przed szybkim rozkładem enzymatycznym. W porównaniu z nieacetylowaną formą Epitalonu ta wersja jest bardziej odporna na hydrolizę i ma dłuższy okres półtrwania w warunkach fizjologicznych. W badaniach laboratoryjnych N-Acetyl Epithalon jest wykorzystywany wyłącznie do celów badawczych, m.in. w badaniach nad procesami starzenia się komórek, eksperymentach z zakresu epigenetyki i ekspresji genów oraz projektach biomedycznych dotyczących rytmu okołodobowego i wydzielania hormonów.