Niedobór makroskładników

Niedobór makroskładników to stan, w którym organizm przez dłuższy czas otrzymuje zbyt małą ilość jednego lub kilku podstawowych składników odżywczych dostarczających energii lub pełniących ważne funkcje budulcowe. Do makroskładników zalicza się przede wszystkim białka, tłuszcze i węglowodany. W odróżnieniu od witamin i składników mineralnych są one potrzebne w diecie w stosunkowo dużych ilościach.

Niedostateczna podaż białka może utrudniać utrzymanie masy mięśniowej i prawidłową regenerację tkanek, ponieważ białka dostarczają aminokwasów wykorzystywanych m.in. do budowy enzymów, hormonów i struktur komórkowych. Zbyt mała ilość tłuszczu w diecie może natomiast ograniczać podaż niezbędnych nienasyconych kwasów tłuszczowych oraz utrudniać wchłanianie witamin rozpuszczalnych w tłuszczach: A, D, E i K.

Niska podaż węglowodanów sama w sobie nie zawsze oznacza niedobór żywieniowy, ponieważ organizm może korzystać również z innych źródeł energii. Problem może jednak pojawić się wtedy, gdy całkowita ilość energii w diecie jest zbyt mała w stosunku do zapotrzebowania. Przewlekły deficyt energii może prowadzić m.in. do spadku masy ciała, osłabienia, obniżonej tolerancji wysiłku oraz utraty masy ciała beztłuszczowej.

Ryzyko niedoboru makroskładników może wzrastać przy bardzo restrykcyjnych dietach, ograniczonym dostępie do żywności, zaburzeniach apetytu, problemach z trawieniem lub wchłanianiem oraz w okresach zwiększonego zapotrzebowania energetycznego. Ocena sposobu żywienia powinna uwzględniać nie tylko ilość poszczególnych makroskładników, lecz także całkowitą podaż energii, masę ciała, poziom aktywności oraz indywidualne potrzeby organizmu.